Deze week genieten kinderen van een weekje rust (ik ook trouwens :-) ).  Verschillende organisaties zorgen voor een gevarieerd en leuk spelaanbod tijdens de krokusvakantie.  Ook kindervreugd doet dat, zelfs met een aanbod buiten de stad.  40 kinderen gaan op kamp in Sint Idesbald.  Het enthousiasme van die kinderen  blijft me ontroeren.  Vaak is het de enige manier om de zee te leren kennen.  GVA ging een dagje mee op kamp. 

UIt GVA: woensdag 9 maart door Maaike Floor (bron Mediargus)

Veel werkende ouders droppen hun kinderen deze week in een of ander knutselkamp in de stad. Maar er zijn ook initiatieven buiten Antwerpen. In Sint-Idesbald bij Koksijde zit een kleine kolonie Antwerpse kinderen én jongeren van Kindervreugd. "Wat ik hier mis? Alleen de televisie."

In de refter van het gebouw zitten bijna honderd kinderen en jongeren aan tafels te eten. Er staat verse vis op het menu, met preistoemp, tartaarsaus en geraspte worteltjes. "Heel lekker en anders dan thuis", vindt Murra Bossier (11). "We eten thuis vaak diepvrieseten, want het moet meestal snel, snel, snel gaan. Ook omdat ik dan 's avonds nog huiswerk moet maken."

Geen huiswerk deze week, maar heel veel spelletjes en andere activiteiten. De veertig kinderen die meezijn op kamp zitten in een luxepositie. Omdat er tegelijkertijd een monitorencursus wordt georganiseerd, zijn er 53 jongeren die aandacht voor hen hebben en het ene na het andere spel lanceren.

Walvissen

In een van de lokalen zit Obi Trips (7) met hulp van Karel Goyvaerts (15) een walvis te kleien. "Het is leuk dat ik ver van huis ben", vertelt Obi stoer. "Hier mag ik iedere dag knutselen, thuis niet. En ik heb thuis ook geen rolschaatsen." Obi gaat "iedere krokusvakantie" met Kindervreugd naar zee, maar uiteindelijk blijkt het zijn tweede keer te zijn. "Mijn broer is hier ook, dus die hoef ik niet te missen. Het enige wat ik mis, is tv."

Het gebouw aan de Veurnelaan in Sint-Idesbald werd begin jaren zestig door de stad gebouwd als model-home. In 1961 ging de eerste groep kinderen ernaartoe. In die tijd viel Kindervreugd nog onder de stad, nu is het een zelfstandige vzw. "We mogen deze locatie nog steeds gebruiken", zegt Jef Groffen, die er als kind ook op kamp ging. "Toen waren er grote slaapzalen, en was er een lange rij douches waar iedereen naast elkaar stond. Nu zijn er slaapkamers met vijf bedden en een badkamertje. Verder is er weinig veranderd. Het is een prachtige locatie, en we hebben zelfs een privéduin."

Knuffels

Terwijl de kinderen met hun workshops bezig zijn, houden in de slaapkamers de knuffels de wacht in de slaapzakken. Boven sommige bedden hangen foto's van familie én huisdieren. "Ik mis mijn kat Harald het meeste", vertelt Tause Vermeylen (8). Ze heeft net wortels gesneden om soep van te maken voor de kookworkshop. "Gisteren zijn we naar de zee geweest. Dat was best een eind lopen. De terugweg was nog verder dan de heenweg", zegt ze. "Maar we hebben kopjes van zeehonden boven het water uit zien piepen."

Tause heeft al veel vrienden gemaakt. "Fien, Nina, en iemand van wie ik de naam ben vergeten. Maar ik heb ook een vijand: Noah de pestkop. Hij zegt dat ik zo dik ben als een luchtballon, en dan zingt hij dat liedje van een Amerikaan met een varkenskop. Dan hou ik gewoon mijn oren dicht." Tause heeft veel zin in het nachtspel dat nog op het programma staat, en in het zwemmen. "In zee? Nee, in het zwembad. De zee is nog te koud."

Enige vakantie

Kindervreugd wil het liefst een afspiegeling van de Antwerpse bevolking mee op kamp. Kinderen uit armere gezinnen krijgen een voordeeltarief. "Voor die kinderen is een kamp als dit hun enige vakantie. Sommigen hebben nog nooit de zee gezien als ze voor het eerst meegaan."

Voor Joachim Badejoh (18) waren de kampen van Kindervreugd ook zijn enige vakantie. "Mijn moeder is alleenstaand en had geen geld om met mijn zus en mij op reis te gaan. Ik vond die kampen super. Aan het eind van de week had ik het gevoel dat ik er heel veel vrienden bij had." Zo veel jaar later is Joachim zelf begeleider. "Het is heerlijk om die kinderen te zien genieten. En zo kan ik hen net zo'n toffe vakantie geven als ik vroeger zelf heb gehad."

Maaike Floor

www.kindervreugd.be