Volgens cijfers van onderwijsminister Frank Vandenbroucke verdubbelde het aantal met tucht verwijderde leerlingen in vijf jaar tijd.  Tot 2 jaar geleden hadden we in Antwerpen geen globaal beeld op de situatie.  Net daarom zijn we al twee jaar op rij zelf deze jongeren aan het registreren.  Dat gebeurt door het Centraal Meldpunt (CMP).  Een uniek netoverschrijdend samenwerkingsverband, dat niet alleen alle risicojongeren in de stad registreert, maar ook begeleidt en opvolgt.  Achter het Centraal Meldpunt  zit een enorm netwerk van CLB's, parket, politie, welzijnsorganisaties.  Naast de spijbelregistratie, doet het Centraal Meldpunt nu sinds 2 jaar de registratie van met tucht verwijderde leerlingen.  Afspraak is dat elk CLB/school deze leerlingen meldt aan het CMP.  Twee jaar is nog te kort om tendenzen vast te stellen.  Het registratiesysteem staat wel stilaan op punt. 

Wat we wél geleerd hebben is dat een jongere wegsturen van school weinig soelaas brengt als je niet kijkt naar de oorzaak van zijn gedrag.  Daarom doet het CMP telkens een probleemanalyse wanneer zulke jongere wordt aangemeld: wat maakt dat deze jongere gedrag- of spijbelproblemen heeft?  Alle betrokken partners worden rond de tafel gezet: hulpverleners, ouders, de jongere, de school, het CLB...  Dan wordt samen naar oplossingen gezocht. Is een korte onderbreking uit de school (time-out project) de beste oplossing? Of gaat het om een eenmalig feit en kan hij/zij direct terug naar een andere school? Is SWAT een oplossing (opvangstructuur waar de jongeren les krijgen maar waar ook aan hun gedrag en vaardigheden wordt gewerkt)? Er wordt telkens gezocht naar een oplossing op maat, die breder gaat dan louter het schoolgebeuren.  Projecten als SWAT tonen bijvoorbeeld aan dat 3/4 van de ex-SWAT-jongeren met succes terug naar een school gaat.  En dat is wat telt.