Beste Stijn en Inge

Vooreerst wil ik jullie bedanken voor de open brief die u aan mij en minister Smet hebt gericht.  Onderstaand wil ik ingaan op een aantal zaken die u aanhaalt.  

Ik heb van de studiewijzer begrepen dat men u reeds een uitgebreid overzicht heeft gegeven van de stand van uw aanmeldingen.  U begrijpt ook dat het probleem dat u nu aankaart niet voortvloeit uit het aanmeldingssysteem zelf maar wel uit het algemene capaciteitstekort.  In dit antwoord wil ik dan ook vooral ingaan op het capaciteitsprobleem.

Zoals u allicht weet verjongen onze steden in snel tempo.  Antwerpen en Brussel zijn hier de absolute koplopers.  Sinds 2005 voert de stad bevolkingsprognoses uit.  In het bestuursakkoord 2007-2012 werden op basis daarvan reeds extra middelen voor de verjonging vrijgemaakt.  De stijging van het aantal jongeren en kinderen overtrof evenwel alle verwachtingen.  Zoals jullie terecht aanhalen verdienen al deze kinderen wel een plek in een school.  U kan er van op aan de krapte van het huidig aanbod mij dagelijks bezighoudt.  Het valt mij zwaar dat niet alle ouders momenteel optimaal kunnen kiezen.

De noden van onze stad brengen we via een netoverschrijdende taskforce in kaart.  Hierin zijn we pioniers.  In het maximum scenario komen er tot 2025 23.150 leerlingen bij.  De uitdagingen zijn dus enorm.  Daar waar we de voorbije jaren veelal aan nooduitbreidingen moesten doen met container- klassen of zelf scholen zal dat in de toekomst niet volstaan. 

Er moet mij ook van het hart dat wij voor scholenbouw in sterke mate afhankelijk zijn van de Vlaamse overheid.  In het verleden was het niet altijd makkelijk om hier voldoende middelen los te weken.  Bovendien kampen we ook met een historische onderfinanciering.  Minister Smet heeft echter wel de middelen vrijgemaakt voor de broodnodige uitbreidingen.  Dit jaar wordt een bijkomend budget van niet mindere dan 2,3 miljoen euro voorzien voor capaciteitsuitbreiding in Antwerpen.  Ik hoop, en heb er vertrouwen in,  dat de minister deze inspanning in de toekomst zal aanhouden.  Er is immers nog veel werk aan de winkel.  Uit de prognoses van de taskfoce blijkt dat er de komende 15 jaar jaarlijks +- 100miljoen zal geïnvesteerd moeten worden in netoverschrijdende onderwijsinfrastructuur.

Zoals u de voorbije weken misschien in de media hebt vernomen blijft het stedelijk onderwijs ook niet bij de pakken zitten.  Vorige week heb ik samen met Frank Noten (directeur SO) het masterplan voorgesteld.  Het stedelijk onderwijs Antwerpen zal zijn verantwoordelijk ten volste opnemen in het verhogen van de capaciteit.  Meer dan 240 projecten op 110 verschillende sites zullen de komende 15 jaren aangepakt worden, goed voor een investeringkost van minstens een half miljard euro.  Het gaat om noodzakelijke  ingrepen.  De huidige versie van het Masterplan Stedelijk Onderwijs voorziet in een eerste fase in een uitbreiding van meer dan 6.200 plaatsen in het basisonderwijs.  Ook op het noord, waar u woont, zal er een gevoelig capaciteitsuitbreiding zijn.  Zo zal in 2015 een nieuwe campus geopend worden in Park Spoor Noord.  

Ik begrijp ten zeerste dat de huidige situatie u teleurstelt.  En hoop met u mee dat u voor Jet alsnog na 15 september een plaatsje in een van jullie voorkeurscholen kan bemachtigen.  Verder wil ik u er nog eens op wijzen dat de studiewijzer u graag nog steeds verder helpt met uw zoektocht.

Hartelijke groet,

Robert

 -------------------------------------------------------------------------------------------------

Van: Stijn Poot

Onderwerp: Open brief aan schepen Voorhamme en minister Smet

Geachte schepen Voorhamme

Geachte minister Smet,

1 september is zoals elk jaar voor vele kinderen en hun ouders een spannende dag. Zeker als het om de allereerste keer gaat. Ons zou dit te beurt vallen op 16 april 2012, dan zou onze dochter Jet voor het eerst naar school gaan. Als we een school vinden tenminste…

Zoals bij vele ouders in Antwerpen stond 16 februari 2011 met stip aangeduid in onze agenda. Op deze dag konden we onze dochter vanaf 14u online aanmelden voor de kleuterscholen die wij het meest geschikt vonden. We waren duidelijk met te velen, want zoals gevreesd, crashte het systeem. Wat kan je anders verwachten als je naast de afstand tot de school ook het tijdstip van aanmelden als criterium hanteert. Nu, kunnen we ons bij de gelukkigen prijzen die toch al om 14u08 een eerste school hadden kunnen aanduiden.

Het mocht echter niet baten. We meldden ons bij 6 scholen aan, maar eind maart kregen we het verdikt te lezen dat ons geen enkele school werd toegewezen en dat we voor elke school een weigeringsattest zouden ontvangen. Als reactie daarop contacteerden wij meteen – zoals het hoorde - de Studiewijzer. De vriendelijke dame die ons daar te woord stond, lichtte bij elk attest toe waarom er nog zovelen voor ons binnengeraakt waren en waarom er ook nog eens zovelen voor ons op de respectievelijke wachtlijsten stonden. Het ging soms om seconden, soms om meters… We waren ook zeker niet de enigen wist deze dame ons te melden, het ging eenvoudigweg om een capaciteitsprobleem. Te veel kinderen, te weinig scholen.

Wij wonen in Antwerpen noord, postcode 2060. De meest dichtbevolkte en jongste buurt van heel Antwerpen en omstreken. Wij wonen hier graag en hebben er zeer bewust voor gekozen om ons midden in de stad te vestigen. Het eerder vermelde capaciteitsprobleem situeert zich hier (en ook in heel Antwerpen) al geruime tijd in kinderopvang. Cijfers van het aantal geboortes en/of peuters zijn toch voorhanden bij Kind&Gezin? Het probleem zal steeds groter worden en zich ook steeds verplaatsen, binnen een aantal jaar zal er zich ongetwijfeld een soortgelijk probleem voordoen op secundair niveau.

De discussie over het niveau van buurtscholen (lees concentratiescholen) willen wij hier niet aangaan. Wij hebben ons dankzij School In Zicht duidelijk kunnen informeren en onze voorkeurscholen kunnen bepalen op basis van schoolbezoeken, oudercontacten enzovoort. Wij hebben wel een voorkeur voor één  bepaald schoolnet, maar ook hier werd ons gemeld dat het een netoverschrijdend probleem is.

Wat rest er ons nu nog? De scholen blijven opbellen, bijna stalken, zo wordt ons aangeraden. Bij elk instapmoment opnieuw de scholen bellen en mailen. En, vanaf 15 september vervallen de wachtlijsten en kun je maar hopen dat je dan wel weer de snelste bent wanneer er onverhoopt een plaatsje vrijkomt.

Elke school die wij sindsdien gecontacteerd hebben, toont begrip voor onze situatie en probeert ons zelfs in de mate van het mogelijke verder te helpen. Ze zijn zich duidelijk bewust van het probleem en leven mee met de ‘wachtlijstouders’.

Wat kunnen wij nu nog doen, beste heren? Onze dochter heeft recht op onderwijs, maar als het even kan toch ook in onze stad? Of moeten wij alsnog met haar de auto in om ze buiten de stad school te laten lopen?

Waarom worden er nog jonge gezinnen aangespoord om in een stad te gaan wonen als er toch geen plaatsen zijn voor hun schoolgaande kinderen?

Hoe komt het dat de overheden niet geanticipeerd hebben op dit capaciteitsprobleem? Zelden leek een probleem zo voorspelbaar en zo vermijdbaar.

Wij hopen samen met alle andere wachtlijstouders dat hier alsnog actie zal ondernomen worden.

Met vriendelijke groeten,