Vorige week was ik uitgenodigd door minister Muyters op een "Lunchcauserie" over de "Vlaamse arbeidsmarkt in een lokaal perspectief." Volgens Wikipedia is een causerie een manier om op luchtige wijze een onderwerp te bespreken.

Het onderwerp waarover gedebateerd werd, is evenwel geen luchtig onderwerp. Immers in schril contrast met de Vlaamse arbeidsmarkt, kampen we in Antwerpen al jaren met een torenhoge werkloosheid (in Antwerpen 14.13% tov 6.35% in Vlaanderen) en toch blijven er een heleboel vacatures openstaan. De beruchte arbeidsmarktparadox: zowel voor werkzoekenden als voor de betrokken bedrijven met openstaande vacatures is dit een onhoudbare situatie.

Sinds lang zijn wij in Antwerpen (samen met onze collega's van Gent) voorstander van een sterk doorgevoerde subsidiariteit inzake werkgelegenheidsbeleid.  ((http://www.robertvoorhamme.be/2008/stedelijk-werkgelegenheidsbeleid-moet-op-vlaamse-agenda.html). Deze vraag werd in sommige kringen afgedaan als Antwerps chauvinisme ("Waarom moet het voor Antwerpen altijd anders?") maar vorige week werden we in ons pleidooi gesterkt door twee recente studies (van IDEA en de gerenommeerde OESO) die beiden aantoonden dat meer lokale autonomie niet alleen wenselijk maar vooral noodzakelijk zal zijn als men de uitdagingen van de toekomstige arbeidsmarkt efficiënt en effectief wil aanpakken.

Samen met VDAB en alle andere lokale partners betrokken binnen onze sectorale netwerken, staan we klaar om de uitdaging aan te gaan (per sector proberen we onderwijs en arbeidsmarkt op elkaar af te stemmen). Bovendien vragen we geen carte blanche of een blanco cheque van Vlaanderen, maar wel meer ruimte voor de lokale arbeidsmarktspelers (en dus ook voor onderwijs) op een speelveld dat door Vlaanderen wordt bepaald. Op dit moment vragen we Vlaanderen zelfs geen extra middelen (wat uiteraard wel mag maar niet realistisch is binnen de huidige budgettaire grenzen ) maar vooral een beleid dat rekening houdt met de specifieke grootstedelijke problematiek van een grootstad zoals Antwerpen.

Een sluitend maatpak voor Antwerpen dus,  want we zijn ervan overtuigd dat we met de huidige middelen effectiever en efficiënter kunnen werken en zo meer maatwerk kunnen leveren. Maatwerk voor werkzoekenden, maar zeker ook maatwerk voor ondernemers.  Nieuwe creatieve concepten inzake opleidingen en begeleiding zullen hierbij nodig zijn om de immense uitdaging op onze arbeidsmarkt aan te gaan, maar samen met de andere lokale partners zijn we sterk voor werk, daar willen we ons toe engageren.