De generatie jongeren en kinderen die de schoolbanken bevolken noemen we niet zomaar digital natives: het zijn kinderen die nog eerder met de computer en andere digitale instrumenten om kunnen, dan dat ze kunnen lezen en schrijven. Uiteraard komt daar al snel het lezen en schrijven bij, maar het is bijzonder vreemd dat we dat in hoofdzaak proberen aan te leren door kinderen hun vertrouwde tools af te nemen eenmaal ze de schoolpoort binnenwandelen. Binnen de schoolmuren vinden we gelukkig steeds meer digitale schoolborden, maar de kinderen zelf zijn veelal genoodzaakt om zich te beredderen met pen en papier.

Veel te veel papier, zo stelde ook Peter Hinssen, wereldwijd geroemd auteur van "Digitaal is het nieuwe normaal", al struikelend over de boekentas van zijn dochter vast. In De Tijd van afgelopen weekend vertelt hij hoe hij geconfronteerd wordt met het conservatisme van onderwijs als het gaat over digitalisering. En hoe gefixeerd men is op het medium papier en boeken.

Het is alsof we nog steeds denken dat je enkel door het gewicht van de schoolboeken in de rugzak slim wordt. Als er vroeger al enige correlatie was tussen de twee, dan is er nu geen enkele noodzaak meer om bij de groei naar meer competenties ook bijna letterlijk een papierberg te beklimmen. Waarom volgen we niet de Aziatische voorbeelden (in Singapore krijgt élke leerling een iPad, in veel armere India bouwde men met overheidssteun een low-budget variant op leerlingenmaat)? Nu Smartschool, digitale whiteboards en klascement.be het digitale lesgeven steeds meer mogelijk maken, moeten we de moed hebben om de boekentas van de leerlingen wat lichter te maken. Een tablet dus in schoolzak.

Dat zou alvast heel wat schelen voor de ruggen van opgroeiende jongeren, maar tegelijk zou het de technologiestroom omkeren en versnellen. Nu moeten jongeren de digitale tools die ze thuis gebruiken daar achterlaten om in een analoge, steriele ruimte zonder Facebook en MSN zich te concentreren op de leerstof. Het lijkt soms of men moedwillig een contrast in het leven wil roepen tussen het schoolse leren en de rest van de persoonlijke ontwikkeling... Hoe kunnen we verwachten dat leerlingen gemotiveerd blijven om te leren? Ok. Technologie is slechts nuttig als ze op de goede manier gebruikt wordt.  Maar vast staat dat onderwijs momenteel op technologisch vlak achterop hinkt, zowel tav de persoonlijke levenssfeer als tav het bedrijfsleven.  Laten we de uitdagingen aangaan om de zaak om te keren: de schooltablet die een plaats krijgt in de leefwereld van tieners.